
Z jaką mocą odkurzać podłogę? Można się zdać albo na automatyczny tryb odkurzacza, albo na aplikację, która pomoże dobrać parametry. Brzmi znajomo? Oczywiście. Tyle iż to opis sytuacji nie z czasów obecnych, a… sprzed niemal 40 lat.
A iż 40 lat temu raczej jeszcze nie mieliśmy telefonów, Philips musiał podejść do zagadnienia inaczej. I zrobił aplikację… z kartonu. W przeciwieństwie do wielu współczesnych aplikacji – jest zgodna ze wszystkimi systemami operacyjnymi i bez poprawek działa do dzisiaj.
I wygląda tak:

Co to w ogóle jest?
„Narzędzie”, którego zadaniem jest dostarczenie nam odpowiedzi na pytanie, z jaką mocą odkurzać dany rodzaj podłogi (albo i nie podłogi), przeznaczone do użytku z wprowadzonym na rynek w latach 80. odkurzaczem P79.
Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej nieco nieostremu zdjęciu, zobaczymy – poza ciekawostkowością całości – dwie dodatkowo interesujące rzeczy. Albo raczej – jedną ciekawostkę, ale dwa razy.
Tą ciekawostką jest oznaczenie „Automatic” oraz „AUT”:

P 79 był bowiem odkurzaczem, który – mimo debiutu niemal cztery dekady temu – oferował tryb automatycznego dopasowania mocy ssania do odkurzanej aktualnie powierzchni. Tak jak wiele współczesnych odkurzaczy, tyle tylko, iż zamiast efektownego, kolorowego ekranu, dostawaliśmy informację zwrotną w postaci jarzących się na zielono lampek – widocznych zresztą na powyższym zdjęciu zdjęcia.
Sam odkurzacz wyglądał przy tym podobnie do widocznego poniżej P77 z 1984 roku:

Tyle tylko, iż o ile P77 oferował do 1000 W i raczej ręczny wybór mocy:

Tak P79 miał już dopisek nie tyle „Super Electronic”, a „Computer Control”. To z kolei oznaczało, iż nie musieliśmy się już przejmować samodzielnym doborem mocy – robił to za nas komputer. Zresztą niektórzy twierdzą nawet, iż taki automatyczny system sterowania mocą jest po części przyczyną tego, iż te odkurzacze przeżyły dekady – po prostu silnik pracował z maksymalną mocą tylko wtedy, kiedy faktycznie było to potrzebne, a nie dlatego, iż użytkownik uznał, iż będzie pracował z maksymalną mocą, bo zapłacił za maksymalną moc i nikt mu tego prawa nie odbierze.
Polecam, tak zupełnie przy okazji, reklamę tego odkurzacza. Jest tutaj wszystko – lasery, automatyzacje, komputery, dziwne dźwięki i jeszcze dziwniejsze hasła. Ale pokazuje mniej więcej, jak działa automatyczny system pracy tego odkurzacza (głównie to pokazuje diody):
To co dokładnie robiła ta „apka”?

Na dobrą sprawę – pozwalała ustalić bez cienia wątpliwości, kiedy lepiej skorzystać z trybu innego niż automatyczny.
Rozsuwaliśmy po prostu wewnętrzny kartonik tak długo, aż we właściwym okienku pojawiło się to, co chcemy odkurzać i wtedy sprawdzaliśmy w jednym z trzech okienek obok, jaki tryb odkurzania włączyć.

I powyżej widać przykład dokładnie takiego sprawdzenia oraz „bazy danych” aplikacji. Przy okazji te zielone kreski pokrywały się z jeszcze innymi okienkami – symbolizującymi światełka na odkurzaczu – i pokazywały, jakiej dobranej mocy należy się spodziewać.
Ale już, przykładowo, jeżeli w okienku wyboru pojawiały się zasłony okienne, w okienku doboru mocy pojawiało się „300”. I to „300” było też opisem jednego z przycisków na urządzeniu, odpowiadające po prostu trybowi „minimum”. Po drugiej stronie skali było „1000” – odpowiadające trybowi maksymalnemu.
Oczywiście dzisiaj wygląda to „odrobinę” inaczej.

Chociażby w nowej serii odkurzaczy Philipsa, czyli PowerUp (w tym i PowerUp IQ) – którą też miałem okazję oglądać podczas wizyty w centrum Philipsa w holenderskim Drachten – nie tylko dostajemy dużo ładniejszy i dużo więcej mówiący nam wyświetlacz, a do tego masę dodatkowych funkcji automatyzujacych. Ale miło widzieć – albo dać sobie przypomnieć – iż to jest koncept, który powstał dekady temu i przez te dekady był – między innymi właśnie w Drachten – dopracowywany.
Ale to, jakie są sprzęty z nowej serii PowerUp i co jeszcze udało się w Drachten opracować – to to już zdecydowanie materiał na kolejny tekst. Albo teksty.
















