Pojedynczy plik HTML o rozmiarze 96 KB wystarczył, aby w przeglądarce uruchomić trójwymiarowy ocean pełen roślinności, ławic ryb i wraków. Projekt „Abyssal Garden” autorstwa front-end dewelopera Maksymiliana Dendury powstał w całości przy pomocy modelu Claude Fable 5.2. Programista nie użył żadnych zewnętrznych tekstur, modeli czy bibliotek graficznych.
Claude zmieścił wielki ocean w małym pliku
Brak zewnętrznych plików graficznych, tekstur, siatek obiektów 3D czy gotowych bibliotek pokroju Three.js i Babylon.js oznacza, iż cała zawartość sceny powstaje w momencie uruchomienia karty w przeglądarce. Za renderowanie obrazu odpowiadają bezpośrednio interfejsy WebGPU oraz WebGL, napędzane przez napisane przez AI shadery WGSL. Z kolei oprawa dźwiękowa jest syntezowana na żywo poprzez Web Audio API, dzięki czemu podczas eksploracji usłyszymy np. odgłosy wielorybów.
Mimo mikroskopijnego rozmiaru pliku, wygenerowany świat robi spore wrażenie pod względem detali. Kod tworzy w czasie rzeczywistym około 2 miliony liści i roślin glonów, dziesiątki tysięcy skał oraz tysiące stworzeń. Z kolei dno morskie oświetlają wolumetryczne promienie słońca przebijające się przez taflę wody oraz unoszące się w toni drobinki.
Twórca zadbał też o podstawową interakcję rodem z gier wideo. Po wirtualnym głębinowym ogrodzie można swobodnie pływać dzięki klawiszy WASD, myszy oraz przycisków odpowiedzialnych za zanurzanie i wynurzanie. W kodzie zaimplementowano wykrywanie kolizji ze skałami, menu startowe oraz trzy predefiniowane profile jakości grafiki: Low, Medium oraz High.
WebApp stworzony przez Claude.Aby uzyskać taki efekt, autor narzucił sztucznej inteligencji bardzo ścisłe reguły. Prompt kategorycznie zabraniał sięgania po zewnętrzne biblioteki 3D, Claude był zmuszony do zamknięcia wszystkiego w jednym pliku, a przy tym musiał skupić się na celu wydajnościowym.
Najciekawszym elementem procesu twórczego okazała się jednak konfiguracja specjalnego pod-agenta pełniącego rolę krytyka wizualnego. Jego zadaniem było przeglądanie zrzutów ekranu wyrenderowanej sceny 3D, wyłapywanie błędów graficznych – takich jak artefakty czy nieprawidłowo nałożone tekstury – i raportowanie ich do głównego modelu. Pętla ta działała tak długo, aż udało się wyeliminować wszystkie usterki poza drobnymi niedoskonałościami.
Od RTX 4090 po budżetowego telefona
Proceduralne generowanie milionów obiektów w czasie rzeczywistym wymaga sporej mocy obliczeniowej na wyższych ustawieniach. Jednak dzięki profilom graficznym projekt uruchamia się na bardzo zróżnicowanym sprzęcie. Na karcie NVIDIA GeForce RTX 4090 w rozdzielczości 1440p i na najwyższych detalach symulacja osiąga aż 248 klatek na sekundę. Nowszy układ RTX 5070 Ti w tej samej rozdzielczości generuje około 180 FPS.
Zintegrowane układy graficzne radzą sobie z zadaniem równie sprawnie. Po obniżeniu rozdzielczości do 720p i wybraniu najniższego profilu ustawień utrzymują stabilne 60 klatek na sekundę. Symulację udało się choćby odpalić na budżetowym telefonie Samsung Galaxy A16, który w rozdzielczości 670×372 pikseli na ustawieniach Low wygenerował około 20 FPS.
Fragment opisu projektu. | Źródło: GitHub (@Noniv)Projekt nawiązuje do tradycji demosceny z lat 80. ubiegłego wieku, kiedy programiści prześcigali się w upychaniu skomplikowanej grafiki i muzyki w minimalnej ilości pamięci. Z perspektywy rozwoju sztucznej inteligencji „Abyssal Garden” pokazuje natomiast wyraźny postęp w obszarze programowania z AI. Model Claude Fable 5.2 udowodnił, iż potrafi od zera zaprojektować architekturę shaderów i grafikę na poziomie zbliżonym do znacznie droższego modelu Opus 5.5
Źródło: Reddit, Tom’s Hardware, Wccftech / Zdj. otwierające: Anthropic, Reddit (u/Any-Reputation8118)

5 godzin temu







