
Niemcy chcą umieścić na orbicie Ziemi pociski, które w wybranym momencie mogłyby bombardować w dowolnym punkcie na świecie. Broń ma się charakteryzować błyskawicznym czasem reakcji, niezwykłą prędkością i niszczycielską siłą.
Za inicjatywą stoją dwie europejskie firmy – producent uzbrojenia MBDA Deutschland oraz niemiecka spółka kosmiczna ATMOS Space Cargo. Ich wspólny projekt nosi nazwę Precision Orbital Deep Strike (PODS) i zakłada zbadanie możliwości przeprowadzania konwencjonalnych uderzeń wojskowych z orbity okołoziemskiej.
ATMOS wnosi doświadczenie w projektowaniu pojazdów kosmicznych, transporcie ładunków na orbitę i ich bezpiecznym sprowadzaniu na Ziemię. MBDA Deutschland specjalizuje się natomiast w systemach obronnych i uzbrojeniu. kooperacja ma pozwolić połączyć te kompetencje w jeden system, który mógłby przenosić wojskowe ładunki na orbitę, a następnie zrzucać je w wyznaczone, dowolne miejsce na powierzchni naszej planety.
Według niemieckiego dziennika Handelsblatt, koncepcja obejmuje dziesiątki kapsuł operujących na niskiej orbicie okołoziemskiej, z ładunkami wojskowymi utrzymywanymi w przestrzeni kosmicznej do momentu, aż będą potrzebne.
System pozwalałby na błyskawiczne atakowanie i niszczenie wyznaczonych celów. Działaby dużo szybciej niż pociski manewrujące i szybciej niż rakiety balistyczne. Dyrektor generalny ATMOS, Sebastian Klaus, system ma pozwolić na uderzenie w cel w dowolnym miejscu na Ziemi w czasie krótszym niż 60 minut.
Tor lotu orbitalnych pocisków, a także zawrotna prędkość wynosząca prawdopodobnie Mach 25 (30 tys. km/h), bardzo, ale to bardzo utrudniałoby jakąkolwiek obronę przed taką bronią. Siła uderzenia byłaby dewastująca, a celność wystarczająca do precyzyjnego niszczenia wybranych celów np. stanowisk dowodzenia, infrastruktury krytycznej, obrony przeciwlotniczej itp.
Więcej na Spider’s Web:
Co na to prawo?
Obecnie nie istnieje wiążące prawo międzynarodowe, które wprost zakazywałoby umieszczania broni konwencjonalnej na orbicie okołoziemskiej. Podstawowym aktem prawnym regulującym tę kwestię jest Traktat o przestrzeni kosmicznej z 1967 r., który wprowadza jedynie częściową demilitaryzację kosmosu.
Artykuł IV traktatu zabrania wprowadzania na orbitę wokół Ziemi jakichkolwiek obiektów przenoszących broń jądrową lub inne rodzaje broni masowego rażenia.
Ten sam artykuł zakazuje testowania i rozmieszczania jakiejkolwiek broni (również konwencjonalnej), budowy baz wojskowych oraz prowadzenia manewrów na Księżycu i innych ciałach niebieskich.
Ograniczenia dla broni konwencjonalnej (np. kinetycznej, laserowej czy systemów antysatelitarnych) dotyczą wyłącznie powierzchni ciał niebieskich, ale nie obejmują pustej przestrzeni kosmicznej i samej orbity okołoziemskiej.
Wcześniej była Rózga Boga
PODS nie jest pierwszą próbą wykorzystania orbity do przeprowadzania ataków na cele naziemne. Jedną z najbardziej znanych koncepcji tego rodzaju są Rózgi Boga (ang. Rods from God), określane również jako kinetyczne bombardowanie orbitalne.
Pomysł pojawił się już w czasach zimnej wojny i jest przypisywany amerykańskiemu inżynierowi Jerry’emu Pournelle’owi. Zakładał umieszczenie na orbicie specjalnych prętów wykonanych z bardzo gęstego metalu, najczęściej wolframu. Każdy z nich miałby być długim, ciężkim cylindrem, który po uwolnieniu z platformy orbitalnej rozpoczynałby lot w kierunku powierzchni Ziemi.
Wolfram to metal o wyjątkowo dużej gęstości, wynoszącej około 19,3 g/cm3. Dla porównania gęstość żelaza wynosi około 7,9 g/cm3. Oznacza to, iż wolframowy pręt może mieć stosunkowo niewielkie rozmiary, a jednocześnie ogromną masę.
W popularnych opisach projektu pojawiały się konstrukcje o długości około 6 m i średnicy 30 cm. Po osiągnięciu celu taki pocisk miałby niszczyć go przede wszystkim dzięki energii kinetycznej, czyli energii wynikającej z ruchu. Nie potrzebowałby materiału wybuchowego ani głowicy jądrowej. Wystarczyłaby ogromna masa i odpowiednio duża prędkość.
Na czym polegałaby siła takiej broni? Wyobraźmy sobie kilkusetkilogramowy metalowy obiekt poruszający się z prędkością kilku kilometrów na sekundę. Jego energia podczas uderzenia mogłaby być porównywalna z energią eksplozji dużej konwencjonalnej bomby.
Taki pocisk mógłby być szczególnie niebezpieczny dla umocnionych obiektów, podziemnych bunkrów czy infrastruktury wojskowej.
Główna ilustracja wygenerowana przez AI.
















![Volkswagen ID. Polo GTI Clubsport Concept. Najmocniejsze Polo w historii ma napęd z dużego ID.7 [galeria]](https://imagazine.pl/wp-content/uploads/2026/11/Volkswagen-ID-Polo-GTI-Clubsport-Concept-37.jpg)